Toen ik nog in de ouderzorg werkte als personeelsadviseur, werkte ik ook voor enkele zorgafdelingen. Het was begin 2015 dat een van de afdelingshoofden bij me langs kwam. Ze wilde nieuwe werkoverleggen inplannen en vroeg me mee te denken over de overleggen en hoe ze konden bijdragen aan het zelf-organiserend vermogen van de teams.  

In anderhalf jaar planden we vijf werkoverleggen met nieuwe opzet: stiften, flaps, speelse werkvormen, chips en frisdrank. We hadden het over het werk, het team, elkaars rol en eigen bijdrage, over persoonlijke  kwaliteiten en het omgaan met feedback en de begroting van de afdeling. Er werd gepraat, geluisterd, gelachen en nagedacht. En succes geboekt. Alle kennis was in huis om met de begroting en cijfers met elkaar te denken over de structurele kostenoverschrijding van een bepaald zorgproduct. Dit werd enthousiast opgepakt. Het waren praktische oplossingen, die niets veranderden aan de goede zorg maar wel aan het financiële plaatje. De teams groeiden en gingen zelfstandiger werken door het vertrouwen dat ze kregen. Ze leerden elkaar beter kennen en wisten elkaar beter te vinden als het nodig was. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *